Terschelling 26 december

Jaarlijks verrassend wandelevenement op 2e Kerstdag

[[{"type":"media","view_mode":"media_original","fid":"88","attributes":{"alt":"","class":"media-image","height":"328","typeof":"foaf:Image","width":"800"}}]]

‘In het diepe’

Afgelopen tweede kerstdag was de 14e Kerstwandeltocht. Het was dit jaar een tocht ‘met diepgang’.

Het begon al in de voorbereiding. Boswachter Remi Hougee had een route bedacht, die vanwege de combinatie van heel veel water (diepe zoete plassen) en veel wind, waardoor er ook veel zout water de Noordsvaarder werd opgestuwd (diep zout water), moest worden omgegooid. “Na diep nadenken kwam ik volgens mij met een alternatief dat de moeite waard was”, aldus Remi. “Maar het was geen makkelijke route”. De route ging twee keer een hoog duin over: één keer bij paal 3 het duin over naar het strand en bij paal 5 weer terug naar pad paal 5. Dit leverde natuurlijke magnifieke vergezichten: bij paal 3 over zee, met de aanlandende zandbanken in het zicht en bij paal 5 over het duingebied en de natte duinvalleien. Veel wandelaars konden deze beloning op de gedane arbeid wel waarderen! Het moest soms wel diep vanuit de tenen komen…. Wat extra stoelen bij de paal op het duin bij paal 5 zouden voor deze tocht overigens niet hebben misstaan.

Het pad naar paal 5 staat bij de Terschellinger bekend als het enige pad wat jaarrond met droge voeten naar de zee en het strand leidt. Dat dit dus niet voor pad paal 3 geldt bleek al snel! Met pallets, welke diep in het water wegzakten en een aantal omleidingen ‘via hogere paadjes’, met uitzicht op het dieper gelegen pad ;-), werden de wandelaars echter veelal toch ‘relatief droog’ gastvrij onthaald door Compagnie Barrevoet. Zij voerden een voorstelling uit met ‘Gastvrijheid’ als thema, ondersteund door 3 Terschellingse jongeren van de eigen toneelopleiding.
“We bedachten het thema zonder er van tevoren al te veel over na te hebben gedacht”, aldus Judith Oost van Compagnie Barrevoet. Terschelling is natuurlijk niet gespeend van een ‘gastvrij onthaal van gasten’. “Maar wat als je een taart hebt, die je ineens met 900 mensen moet delen, hoe gastvrij ben je dan ineens nog”, aldus Judith. De wandelaars werden gastvrij ontvangen, maar moesten wel hun voeten vegen. Ze mochten verder komen, maar niet té ver. Ze mochten spreken, maar niet alles zeggen. Ze mochten aan tafel, maar geen taart. Enz. enz.. Een metafoor voor de (welkome) ontvangst van vluchtelingen in het Westen?
Zowel de personages, als de cartoons in het gebied werden opgebouwd vanuit de zeven hoofdzonden en de tegenoverliggende deugden. Ieder figuur had beide kanten in zich verenigd. Waar stopt de deugd en begint de zonde?  Op dit grensvlak zijn er meer vragen dan antwoorden. En daar wordt het interessant, vinden de spelers van Barrevoet.
Wat diepgaande overpeinzingen over dit thema misstaan niet, juist in deze weldadige periode rondom de feestdagen.

Het stuivende zand op het strand kwam gelukkig vanuit het Noordwesten en was een steuntje in de rug.
Bij paal 5 het duin over staat een bestaand kunstwerk: de juttersboom. Vol met gejut afval. Eigenlijk een statement tegen de vervuiling van de zee en onze natuur. Tenminste zo interpreteren wij het. Toch weer een diepere boodschap!
Vervolgens met droge voeten een tocht via cranberryvelden, hoge duinen en diepe duinvalleien en natuurlijk het uitzicht op het natuurlijk duinmeer het Grieltjeplak. ( Een ‘Grieltje’ is Terschellings voor Strandplevier. Zij broedden vroeger op deze plaats; een open plek met kaal zand.)
Aangekomen in het bos was het tijd voor een verdiende chocomelk en muzikale traktatie. Deze liet nog even op zich wachten… Uiteindelijk kwamen de wandelaars aan bij De Griene Pollen, de open plek in het bos waar Wim Reinigert van Waddenfood met zijn mannen en een muziektent goed ingepast konden worden. Daar kon geswingd worden op de muziek van Rene de Beer en Peer Pfeifer, onder genot van een chocomelk. Even uitpuffen mocht ook.

Wat betreft het weer: beter kon het niet. Was het de dagen voor tweede kerstdag nog een ‘natte bende’, op deze dag liet de zon zich veelvuldig zien! Op het allerlaatste deel van de route konden de wandelaars nog genieten van zich in het zweet werkende ‘spinners’ bij Ieders plak.

Bij de winterfair bij Hotel Boschrijck bakte Flang ze weer bruin, speelden Speelmannen Willem en Corné de vingers blauw kon je Dennenappel prijsgooien met Meyndert en kreeg je een prachtig aandenken ontworpen door Frans uitgereikt door Ineke, Baukje of Saskia. Een actieve, diepgaande, betekenisvolle en gezonde Tweede Kerstdag was weer voorbij…

We kijken terug op een enerverende Kerstwandeltocht, met diepte- en hoogtepunten! En we hebben ontzettend veel zin het bedenken van weer een nieuwe route, met weer nieuw en ander vermaak. Wellicht een thema? We zijn benieuwd waar Judith en Martin van Barrevoet mee gaan komen, welke andere verassingen er op ons, en straks dus jullie pad gaan komen!!

Mede namens de Stichting Evenementen Terschelling en de werkgroep ’ Kerstwandeltocht’ bestaande uit: Remi Hougee. Frans Schot en Saskia van de Nieuwegiessen

Tot 26 december 2016!

Wil je foto’s en/of een korte video van de afgelopen tocht zien? Klik dan op onderstaande links: