Terschelling 26 december

Jaarlijks verrassend wandelevenement op 2e Kerstdag

[[{"type":"media","view_mode":"media_original","fid":"88","attributes":{"alt":"","class":"media-image","height":"328","typeof":"foaf:Image","width":"800"}}]]

Afgelopen tweede kerstdag strekten circa 750 mensen de benen tijdens de vijftiende kerstwandeltocht. De tocht stond dit jaar in het teken van de herdenking van de ‘vergeten ramp van 1666’. De tocht was de afsluitende activiteit van het herdenkingsjaar 1666-2016. Dit was al direct te merken bij de start: achter de verkoopkraam met startbewijzen bij Aparthotel Boschrijck draaide de film met een overzicht van alle activiteiten van het afgelopen herdenkingsjaar én de film van de videomapping op de Brandaris. Saskia en de (andere) verkoopdames konden de achtergrondmuziek en bommen en granaten ‘s-avonds wel dromen….
De route werd dit jaar aangegeven door zwarte paaltjes met gele koppen, ‘luciferstijl’, en op sommige plaatsen wees het Stryper wyfke de weg. Na een paar honderd meter was er een beeldverslag van de ramp van 1666: zes levensgrote prints van aquarellen van Terschellinger kunstenaar Frans Schot verbeeldden de gebeurtenissen, van de inval in West, tot het brandschatten van het dorp.
Een beetje jammer was dat het volgende deel van de tocht voor de eerste wandelaars wat warrig verliep: een ‘grappenmaker’ had op eerste kerstdag een drietal routepaaltjes weg gehaald. De eerste tientallen wandelaars liepen daarom ter hoogte van het van Huneplak vast. Remi (route uitzetter en vliegende keep van de dag) was eerst lastig te bereiken, maar nadat hij op de hoogte was gebracht was dit probleem snel verholpen.

Via een konijnenpaadje over het Groenplak staken de wandelaars de Longway over. Dit bosgebied was het vluchtgebied van de inwoners van West tijdens de ramp van 1666, destijds natuurlijk nog geen bos- maar duingebied. Compagnie Barrevoet vertoonde daar een voorstelling, samen met 3 (Terschellinger) studenten van de eigen toneelopleiding. Daar werd een verbluffend stuk toneel opgevoerd: iedere acteur verbeeldde een mens en zijn of haar reactie op oorlog en ellende. Heel mooi om te zien dat Compagnie Barrevoet duidelijk een aantal talenten binnen de Terschellingse jeugd heeft aangeboord. De strekking van de voorstelling: ‘we zijn allen elkaars naasten, laten we het gezellig houden!’ (dit natuurlijk vrij geïnterpreteerd door de schrijver).
Daarna ging de route via het donkere bos naar het duingebied tussen pad paal 5 en pad paal 3. Dit onbekende en weinig belopen pad oogstte veel bewondering bij de wandelaars. Daar liet de zon zich veelvuldig zien, dat maakte het aangenaam ondanks de harde wind. Aan het begin van pad paal 3 liet ‘vaste Kerstwandeltocht-muzikant’ Rene de Beer een keur aan zeemansliederen horen. Hij liet zich niet van de wijs brengen, ondanks dat hij behoorlijk op de wind stond en de tent waar hij in stond aardig meeklapte met de muziek! Een team van Waddenfood bood op die plek aan de wandelaars warme chocomelk en een rust- of zitplekje aan.

Hierna moesten de wandelaars vol op de wind langs de weilanden ‘Groene landen’ en het tuintjesgebied naar het Seinpaalduin. Voordat dit duin via de trap werd beklommen was er nog zicht op het ‘praalschip 1666’ gemaakt door Combibouw uit Baaiduinen, uitgelicht door Gerrit-Jan Moes en beschikbaar gesteld door de Fjoertoer-organisatie. Bovenop het Seinpaalduin was er zicht op het dorp en konden de wandelaars de kijkkkast met een impressie van de brand van West bekijken. De route ging verder via het duin-en bosgebied naar Doodemanskisten. Daar trakteerden Jumbo Terschelling-medewerkers de wandelaars op oliebollen. Ze hadden er ruim voldoende gebakken: ook argeloze wandelaars en hondenuitlaters konden zich te goed doen op deze lekkere traktatie uit eigen bakkerij.
Na nog ruim een kilometer konden de deelnemers het Kerstwandeltocht certificaat ophalen en ook een kledingpin 1666. De tocht was wat langer dan de gebruikelijke 10 kilometer: circa 12 kilometer tikte de meter aan. Remi: “Dat het nooit precies 10 kilometer is, is logisch met een route die ieder jaar anders is. Het is altijd ‘ongeveer 10’, dit jaar ook! Nee even serieus, we wilden niet de route verleggen om zo in de buurt van de 10 kilometer te blijven en daardoor de mooiste paadjes en vergezichten over te slaan.”
Bij de finish konden de wandelaars nog nagenieten op de kerst-winterfair met diverse kraampjes, voor de kinderen poppenkast van Kaatje en Mup en broodjes bakken en knutselen bij de Staatsbosbeheer-Natuurschuur-wagen.

Saskia: “Wij als organisatie kijken terug op een geslaagde jubileum editie van de tocht. Het gaat bij de kerstwandeltocht vooral om de spannende route, via onbekendere paadjes en paden. Dat we al jaren mogen rekenen op Compagnie Barrevoet voor een speciaal voor de tocht geschreven voorstelling, op muzikant Rene de Beer én op Waddenfood met chocomelk is natuurlijk al mooi. Het was natuurlijk hartstikke tof dat we daar dit jaar nog zoveel aan toe konden voegen en dat de Jumbo met oliebollen nog voor een extra ‘steuntje’ in de rug zorgde. Wat het volgend jaar wordt weten we natuurlijk nu nog niet… maar Willem Mier van de Jumbo was wel heel enthousiast over zijn deelname dit jaar….;-).
Tot volgend jaar!(?)”.

Saskia, Frans en Remi